Ένα παυσίπονο που χρησιμοποιείται ευρέως στη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας φαίνεται να αναστρέφει τα συμπτώματα της άνοιας σε εγκεφάλους ποντικιών, σε εργαστηριακές συνθήκες, δημιουργώντας βάσιμες ελπίδες για μελλοντική βελτίωση της θεραπείας της νόσου Αλτσχάιμερ.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του Nature Medicine, ερευνητές των Ινστιτούτων Gladstone στο Σαν Φρανσίσκο υποστηρίζουν ότι η σαλσαλάτη, ένα παυσίπονο που ανήκει στην κατηγορία του σαλικυλικού, μπορεί να αναστρέψει τις αλλαγές που προκαλεί στον εγκέφαλο των πειραματόζωων, με μια μορφή άνοιας όμοια με τη νόσο Αλτσχάιμερ, η συσσώρευση της πρωτεΐνης Ταυ.

Τα άτομα με τελικού σταδίου νόσο Αλτσχάιμερ έχουν συσσώρευση πρωτεΐνης Ταυ στον εγκέφαλο, με αποτέλεσμα τον σχηματισμό των χαρακτηριστικών νευροϊνιδιακών συμπλεγμάτων της νόσου.

Πολλές επιστημονικές ομάδες ανά τον κόσμο προσπαθούν αν αναπτύξουν φαρμακευτικές αγωγές που θα στοχεύουν στην εμπλοκή του σχηματισμού των νευροϊνιδιακών συμπλεγμάτων.

Η Δρ Λι Τζαν και οι συνεργάτες της διαπίστωσαν ότι η σαλσαλάτη μπορεί να αναστρέψει τις χημικές αλλαγές της πρωτεΐνης Ταυ που παίζουν ρόλο στον σχηματισμό των νευροϊνιδιακών συμπλεγμάτων και οι οποίες εν τέλει προκαλούν απώλεια μνήμης και άλλα συμπτώματα της άνοια.

Οι ερευνητές παρατήρησαν ότι η πρωτεΐνη Ταυ διέρχεται μια χημική αλλαγή, την λεγόμενη ακετυλίωση, η οποία δρα ως «οδηγός» για τη συσσώρευση της Ταυ και την σχετιζόμενη με αυτή τοξικότητα. Πιστεύουν λοιπόν ότι αν εμποδίσουν ή προλάβουν την ακετυλίωση τότε ενδεχομένως αυτό να έχει θετική επίδραση στην εγκεφαλική εκφύλιση που προκαλεί η νόσος Αλτσχάιμερ.

Εξάλλου, παρατήρησαν ότι η σαλσαλάτη αναστέλλει το έγκεφαλικό ένζυμο p300, που είναι υψηλότερο στους ασθενείς με νόσο Αλτσχάιμερ και το οποίο φαίνεται να προκαλεί την ακετυλίωση της πρωτεΐνης Ταυ.

Οι επιστήμονες επαλήθευσαν την θεωρία τους σε ομάδα ποντικιών που υπέφεραν από μια μορφή άνοιας, η οποία επίσης προκαλείται λόγω ακετυλίωσης της πρωτεΐνης Ταυ. Μπλοκάροντας λοιπόν το ένζυμο p300 με σαλσαλάτη, τα πειραματόζωα ανέκτησαν την μνήμη τους, ενώ μειώθηκαν και τα επίπεδα της πρωτεΐνης Ταυ στον εγκέφαλό τους.

«Είναι η πρώτη φορά που ένα ήδη υπάρχον φάρμακο δρα κατά της συσσώρευσης της πρωτεΐνης Ταυ στον εγκέφαλο, αναστρέφοντας την τοξικότητα. Το αξιοσημείωτο είναι ότι η προστατευτική επίδραση της σαλσαλάτης επετεύχθη παρά το γεγονός ότι χορηγήθηκε μετά την απαρχή της νόσου, ένδειξη ότι μπορεί πράγματι να είναι μια ελπιδοφόρος επιστημονική πρόοδος» υπογραμμίζει η Δρ Τζαν.

Πηγή: health.in.gr

Την βεβαιότητα ότι η νόσος Πάρκινσον μπορεί πλέον να χαλιναγωγηθεί, εκφράζουν τόσο ο νευρολόγος Παναγιώτης Ζήκος, όσο και ο αναπληρωτής καθηγητής Νευροχειρουργικής Στάθης Μποβιάτσης, αναλύοντας περιστατικά Ελλήνων ασθενών που αντιμετωπίστηκαν επιτυχώς στο 251 Γενικό Νοσοκομείο Αεροπορίας.

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά της νόσου Πάρκινσον, που τιμάται στις 11 Απριλίου, οι διακεκριμένοι Έλληνες επιστήμονες παρουσίασαν τα αποτελέσματα των ασθενών που αντιμετωπίστηκαν χειρουργικά, είτε με τοποθέτηση αντλίας συνεχούς έγχυσης ντοπαμίνης, είτε με εμφύτευση νευροδιεγέρτη (deep brain stimulation - DBS), τονίζοντας ωστόσο ότι η επεμβατική θεραπεία πρέπει να γίνει την στιγμή που χρειάζεται και όχι στο τελικό στάδιο της νόσου.

Η νόσος Πάρκινσον είναι ιδιαίτερη ασθένεια. Πρόκειται για μία προοδευτικά εξελισσόμενη, χρόνια και πολύπλοκη νευροεκφυλιστική πάθηση και αποτελεί τη δεύτερη πιο συχνή νευροεκφυλιστική νόσο μετά τη νόσο Αλτσχάιμερ. Αν και δεν υπάρχει οριστική θεραπεία, ωστόσο όλοι οι ασθενείς, υπό φαρμακευτική αγωγή, θα διανύσουν αρχικά μια περίοδο περίπου πέντε ετών, στην οποία τα συμπτώματά τους θα είναι ανύπαρκτα. Αυτή είναι η περίοδος ονομάζεται από τους νευρολόγους «Μήνας του Μέλιτος». Λέγεται έτσι γιατί όλα τα φάρμακα έχουν εξαιρετική δράση, σε σημείο που ο ασθενής θα νομίζει ότι νίκησε την ασθένεια. Ωστόσο στα επόμενα στάδια της ασθένειας, τα συμπτώματα επανεμφανίζονται και σε αυτά έρχονται να προστεθούν και άλλα που προκαλούνται από τα ίδια τα φάρμακα.

Από τη νόσο πάσχουν περισσότεροι από 6.000.000 άνθρωποι παγκοσμίως, ανεξαρτήτου φυλών και πολιτισμών, με τους άνδρες να προσβάλλονται λίγο συχνότερα από ότι οι γυναίκες. Τη νόσο εκδηλώνει περίπου το 1% των ανθρώπων ηλικίας άνω των 60 ετών, ενώ σε πολλές περιπτώσεις εντοπίζεται και σε άτομα μικρότερα των 50 ετών. Υπάρχει και η νεανική μορφή της νόσου που εμφανίζεται σε άτομα κάτω των 40 ετών. Οι περιπτώσεις αυτές ανέρχονται στο 5-10% του συνόλου των ασθενών σε παγκόσμιο επίπεδο.

Στην Ελλάδα νοσούν πάνω από 24.000 Έλληνες από τη νόσο Πάρκινσον. Το γεγονός προκαλεί ένα σημαντικό κοινωνικό κόστος και βέβαια αποτελεί μια πρόκληση για την αποτελεσματική θεραπεία της νόσου καθώς είναι αναγκαίο να γίνεται η σωστή διάγνωση, ώστε να ακολουθηθεί η αντίστοιχη αντιμετώπιση - θεραπεία την κατάλληλη στιγμή.

Επεμβατική θεραπεία
Ο κ.Ζήκος, συντονιστής Ιατρείου Νόσου Πάρκινσον στο 251 ΓΝΑ, σε συνεργασία με τον κ.Μποβιάτση, έχουν υλοποιήσει με απολύτη επιτυχία αρκετές επεμβατικές θεραπείες δηλαδή τοποθέτηση αντλίας συνεχούς έγχυσης Ντοπαμίνης, ή εμφύτευση Νευροδιεγέρτη (Deep Brain Stimulation, DBS), που απελευθερώνουν τον ασθενή από τα δεσμά της ασθένειας για τουλάχιστον μια δεκαετία.

Η αντλία ντοπαμίνης, είναι μια εξωτερική αντλία, που παρέχει σε υγρή μορφή όση ντοπαμίνη χρειάζεται ο ασθενής. Αυτό γίνεται μέσω ενός λεπτού καθετήρα που τοποθετείται στην κοιλιά του. Είναι φορητή και προσφέρει μεγάλη αυτονομία κίνησης.

Ο νευροδιεγέρτης, είναι μια συσκευή, όπως ο βηματοδότης. Εμφυτεύεται στο θώρακα, μόνο που στην περίπτωση της νόσου Πάρκινσον, το ηλεκτρόδιο διέγερσης καταλήγει στον εγκέφαλο. Μετά την επέμβαση, και για έξι μήνες, γίνονται ρυθμίσεις του νευροδιεγέρτη από εξειδικευμένο νευρολόγο. Η επιτυχία της επέμβασης εξαρτάται απόλυτα από την σωστή ή όχι ρύθμιση του νευροδιεγέρτη. Και οι δύο επεμβάσεις βελτιώνουν την ποιότητα ζωής του ασθενή για τουλάχιστον δέκα χρόνια.

Ο κ.Μποβιάτσης, διευθυντής της Νευροχειρουργικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο «Αττικόν» τονίζει ότι «η εμπειρία από την ομάδα μας είναι πλέον 10ετής, με αριθμό επεμβάσεων και θεαματικά αποτελέσματα που έχουν να επιδείξουν μόνο μεγάλα εξειδικευμένα κέντρα του εξωτερικού. Η εμπειρία αυτή έχει ελαχιστοποιήσει το ποσοστό των δυνητικών επιπλοκών, όπου στις ελάχιστες αυτές περιπτώσεις συμβάλλει η εξειδικευμένη ομάδα η οποία αποτελείται από τους πλέον ειδικούς νευρολόγους, όπως ο κ.Ζήκος, καθώς επίσης και από ειδικούς νευροψυχολόγους, ψυχιάτρους και εργοθεραπευτές».

Αξίζει να σημειωθεί ότι τα ποσοστά επιπλοκών από τις δύο αυτές μορφές επεμβατικής θεραπείας στα ελληνικά ιατρικά χρονικά, είναι εξαιρετικά χαμηλά: 0,68% αιμορραγία, 2,5% φλεγμονής και 1,5% βλάβης των μηχανισμών. Τα αντίστοιχα ποσοστά από τη διεθνή ιατρική πρακτική είναι: 1-2%, 1- 4,5% και 1 - 5%, αντίστοιχα.

Βασικό κριτήριο επιλογής των υποψηφίων ασθενών για τους γιατρούς, είναι η νόσος να επηρεάζει σοβαρά την ποιότητα ζωής του ασθενή και να έχουν εξαντληθεί οι υπόλοιπες φαρμακευτικές θεραπευτικές λύσεις.

Ακολούθως, ο συνδυασμός υψηλής τεχνολογίας και του καλού σχεδιασμού της επέμβασης εγγυώνται το άριστο αποτέλεσμα της επέμβασης, είτε για την εμφύτευση της αντλίας, είτε του νευροδιεγέρτη. Ο σχεδιασμός της χειρουργικής επέμβασης είναι το κρισιμότερο στάδιο της διαδικασίας, αφού απαιτείται η άριστη συνεργασία μιας πολυπληθούς ιατρικής ομάδας διαφόρων ειδικοτήτων, με επικεφαλής εξειδικευμένο νευρολόγο στη νόσο του Πάρκινσον.

Εξειδικευμένοι νευρολόγοι υπάρχουν σε όλα τα πανεπιστημιακά νοσοκομεία της Ελλάδας αφού το κόστος και των δύο επεμβατικών θεραπειών καλύπτεται πλήρως από τα ασφαλιστικά ταμεία, ενώ η Γραμμή βοήθειας Πάρκινσον (90 11 40 40 34), που λειτουργεί καθημερινά 10:00 π.μ. - 14:00 μ.μ. παρέχει ενδελεχή πληροφόρηση για τη νόσο και την αντιμετώπισή της.

Τέλος, από το 2008 έχει συσταθεί η ΕΠΙΚΟUΡΟΣ-κίνηση, η ελληνική εταιρεία εθελοντών και ασθενών με νόσο Πάρκινσον, μια εταιρεία μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, μέλος της EPDA - European Parkinson’s Disease Association.

Αριθμεί ήδη περισσότερα από 900 μέλη σε όλη την Ελλάδα, τα οποία είναι άτομα με νόσο Πάρκινσον, φροντιστές, επιστήμονες υγείας και απλοί εθελοντές.

Οι σκοποί της ΕΠΙΚΟUΡΟΣ–κίνηση είναι η βελτίωση της ποιότητας ζωής των μελών, η διευκόλυνση της πρόσβασης σε σύγχρονες θεραπευτικές μεθόδους, η ενημέρωση και εκπαίδευση σχετικά με την νόσο, η προαγωγή της επιστημονικής έρευνας για την θεραπεία και την κατανόηση της νόσου Πάρκινσον.

Το διαδικτυακό της σπίτι www.parkinsonportal.gr φιλοξενεί ανάλογο Forum στο οποίο, τα μέλη ανταλλάσουν γνώσεις και εμπειρίες, ενώ υπάρχει και η ενότητα «Ρωτήστε τον ειδικό» για ειδικά ερωτήματα. Αξιόλογη είναι και η Ομάδα Νεανικής Πάρκινσον, για άτομα με έναρξη της νόσου σε ηλικία νεότερη των 50 ετών, που πραγματοποιεί μηνιαίες συναντήσεις.

Πηγή: health.in.gr

Ελπιδοφόρα προοπτική για την αντιμετώπιση νευροεκφυλιστικών παθήσεων, όπως η νόσος Αλτσχάιμερ και η νόσος Πάρκινσον, φαίνεται να προκύπτει από βρετανική έρευνα, η οποία εμπόδισε τον θάνατο των εγκεφαλικών κυττάρων σε ποντίκια που έπασχαν από είδος άνοιας, την εγκεφαλική νόσο των «prions» (αντίστοιχη της νόσου Κρόϊτσφελντ-Γιάκομπ ή των «τρελών αγελάδων»).

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Λέστερ, μ’ επικεφαλής την Τζιοβάνα Μαλούτσι της Μονάδας Τοξικολογίας, που δημοσίευσαν τη μελέτη στο περιοδικό Nature και το New Scientist, διευκρίνισαν ότι η τεχνική τους βρίσκεται ακόμα σε αρχικό στάδιο, όμως εξέφρασαν την αισιοδοξία τους ότι θα μπορούσε μελλοντικά να εφαρμοστεί με επιτυχία σε μία ευρεία γκάμα εγκεφαλικών νόσων, που ως κοινό παρονομαστή έχουν την καταστροφή των εγκεφαλικών νευρώνων.

Πολλές νευροεκφυλιστικές παθήσεις (νόσοι Αλτσχάιμερ, Πάρκινσον, Χάντιγκτον, Κρόϊτσφελντ-Γιάκομπ κ.α.) προκαλούνται μετά τη συσσώρευση στον εγκέφαλο πρωτεϊνών με ανώμαλη δομή, οι οποίες σχηματίζουν πλάκες, με συνέπεια να καταστρέφουν τα ζωτικά εγκεφαλικά κύτταρα. Όσο αυξάνουν στον εγκέφαλο οι ανώμαλες πρωτεΐνες (prions), τόσο τα κύτταρα αντιδρούν προσπαθώντας να σταματήσουν γενικά την παραγωγή όλων των νέων πρωτεϊνών, κάτι ανάλογο με αυτό που κάνουν τα κύτταρα όταν δέχονται επίθεση από ιούς, καθώς η καθολική διακοπή της παραγωγής πρωτεϊνών σταματά την εξάπλωση του ιού.

Όμως αυτή η «στρατηγική» τελικά γυρίζει «μπούμερανγκ», καθώς αν συνεχιστεί για καιρό η διακοπή της δημιουργίας νέων πρωτεϊνών γενικά, τότε τα εγκεφαλικά κύτταρα πεθαίνουν τελικά, καθώς οι νευρώνες στερούνται εκείνων των «καλών» πρωτεϊνών που είναι αναγκαίες για τη λειτουργία τους.

Οι επιστήμονες κατάφεραν να θέσουν υπό έλεγχο τον γονιδιακό «διακόπτη» eIF2alpha-P που θέτει εκτός λειτουργίας το «εργοστάσιο» παραγωγής πρωτεϊνών, έτσι ώστε να μη σταματά η παραγωγή των ωφέλιμων πρωτεϊνών, ακόμα κι αν οι προβληματικές πρωτεΐνες (prions) συνεχίζουν να παράγονται στον εγκέφαλο. Με τον τρόπο αυτό, οι επιστήμονες εμπόδισαν τα εγκεφαλικά κύτταρα να πεθάνουν, με συνέπεια τα πειραματόζωα να ζήσουν περισσότερο χρόνο.

Οι ερευνητές εκτιμούν -όμως δεν έχουν ακόμα κάνει τις σχετικές δοκιμές- ότι αν η μέθοδός τους «πιάνει» στην περίπτωση των συγκεκριμένων ανώμαλων πρωτεϊνών, τότε θα έχει ανάλογο θετικό αποτέλεσμα και σε άλλες νευροεκφυλιστικές νόσους, όπου επίσης εμφανίζονται πρωτεΐνες με ανώμαλη μορφολογία.

Όπως επεσήμανε η Δρ Μαλούτσι, αυτή η υπόθεση θα πρέπει να επιβεβαιωθεί στο μέλλον μέσα από νέα πειράματα.

Επιστήμονες που δεν συμμετείχαν στην έρευνα, όπως ο καθηγητής Μοριακής Νευροβιολογίας του Βασιλικού Κολεγίου του Λονδίνου Ρότζερ Μόρις, χαιρέτισαν τη νέα έρευνα ως «σημαντική εξέλιξη στην κατανόηση του τι καταστρέφει τους νευρώνες».

«Υπάρχουν βάσιμοι λόγοι να πιστεύει κανείς ότι αυτή η τεχνική, εκτός από τη νόσο των prions, θα έχει αποτέλεσμα επίσης στη νόσο Αλτσχάιμερ και στις άλλες νευροεκφυλιστικές παθήσεις», πρόσθεσε.

Άλλοι όμως ερευνητές, όπως ο Τζον Χάρντι του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, εμφανίστηκαν πιο επιφυλακτικοί, καθώς, όπως είπε, η νέα έρευνα αφορά κατά βάση μόνο τη «νόσο των prions», γι' αυτό «δεν πρέπει να παρουσιάζεται με τρόπο που να δίνει ελπίδες για νέες θεραπείες σε παθήσεις όπως η νόσος Αλτσχάιμερ».

Περίπου 18 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο υπολογίζεται ότι πάσχουν από νόσο Αλτσχάιμερ, ενώ η νόσος Πάρκινσον πλήττει κατά μέσο το 1% των ανθρώπων άνω των 60 ετών.

Ελληνική υπογραφή φέρει η τελευταία επιστημονική ανακάλυψη που υπόσχεται να χαρίσει σύντομα κίνηση και αφή σε ανθρώπους που υποφέρουν από παράλυση. Ο ομογενής νευροεπιστήμονας Μιγκέλ Νικολέλης, που διαπρέπει στη Βραζιλία, δημιούργησε ένα εμφύτευμα εγκεφάλου που έχει δώσει τη δυνατότητα σε πιθήκους να κινούν τεχνητά χέρια μονάχα με τη δύναμη της σκέψης, αλλά και να αισθάνονται τη διαφορετική υφή των αντικειμένων που αγγίζουν μέσω ηλεκτρικών σημάτων που μεταδίδονται απευθείας στον εγκέφαλό τους.

Ο δρ Νικολέλης εξήγησε ότι το εμφύτευμα μεταφράζει την εγκεφαλική δραστηριότητα σε κίνηση, ενώ την ίδια στιγμή στέλνει πληροφορίες σχετικά με την επιφάνεια των αντικειμένων πίσω στον εγκέφαλο. «Η αξιοσημείωτη επιτυχία του συστήματος στα μη ανθρώπινα πρωτεύοντα θηλαστικά είναι αυτό που μας κάνει να πιστεύουμε ότι οι άνθρωποι θα καταφέρουν τα ίδια αποτελέσματα ακόμα πιο εύκολα στο άμεσο μέλλον» δήλωσε ο ομογενής επιστήμονας.

Ο δρ Νικολέλης και η ομάδα του από το Πανεπιστήμιο Ντιουκ στη Βόρεια Καρολίνα ανέπτυξαν το συγκεκριμένο σύστημα, στο πλαίσιο μιας μεγαλύτερης προσπάθειας να βοηθήσουν τους παράλυτους ανθρώπους να ξαναχρησιμοποιήσουν τα άκρα τους και να αντιλαμβάνονται τα πράγματα που αγγίζουν ή το έδαφος που πατάνε.

Οπως εξήγησαν οι επιστήμονες, χωρίς την αίσθηση της αφής οι άνθρωποι αυτοί έχουν περισσότερες πιθανότητες να ρίχνουν τα αντικείμενα που προσπαθούν να πιάσουν ή να παραπατάνε, εξαιτίας της λανθασμένης εκτίμησης του εδάφους.

Αυτό το διάστημα ο ελληνικής καταγωγής επιστήμονας εργάζεται πυρετωδώς στο εργαστήριό του στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Μονάχου προκειμένου να δημιουργήσει έναν ολόκληρο «εξωσκελετό» που θα χαρίζει κίνηση στα παραλυμένα άκρα των ασθενών, μεταφράζοντας ουσιαστικά την εγκεφαλική δραστηριότητα που θα καταγ [Ο κ. Νικολέλης, αγκαλιά με το «αντικείμενο» των μελετών του.] γράφεται από το εμφύτευμα.

«Οι ασθενείς θα μπορούν να χρησιμοποιούν τον εγκέφαλό τους για να ελέγχουν την κίνησή τους, ενώ θα λαμβάνουν και αισθητήρια ερεθίσματα από τα χέρια και τα πόδια τους» δήλωσε ο δρ Νικολέλης τονίζοντας ότι δείγματα του πρωτοποριακού «εξωσκελετού» θα παρουσιαστούν στην έναρξη των αγώνων του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου που θα πραγματοποιηθεί το 2014 στη Βραζιλία.

«Μόλις η ομάδα της Βραζιλίας εμφανιστεί στο γήπεδο, θέλουμε να συνοδεύεται από δύο τετραπληγικούς εφήβους που θα περπατήσουν στο γήπεδο και θα κλοτσήσουν την μπάλα χρησιμοποιώντας αυτήν την τεχνολογία».

Μπορεί να λένε ότι ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου είναι ο σκύλος, όμως για τον Μιγκέλ Νικολέλη αποδείχτηκε ότι είναι ο πίθηκος. Ο ομογενής νευροεπιστήμονας έχει συνδέσει το όνομά του με τους «σκεπτόμενους πιθήκους», αφού οι έρευνές του επικεντρώνονται στην αποκωδικοποίηση της εγκεφαλικής δραστηριότητας των πρωτευόντων αυτών θηλαστικών, με στόχο την αποκατάσταση της κίνησης στα παραλυμένα άκρα τους.

Ο Μιγκέλ Νικολέλης, ο οποίος πήρε το όνομά του από τον παππού του, τον Μιχάλη, που ήταν ιερέας στη Μυτιλήνη, γεννήθηκε και σπούδασε στο Σάο Πάολο. Το 1984 αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του πανεπιστημίου της βραζιλιάνικης πρωτεύουσας, ενώ το 1989 ολοκλήρωσε το διδακτορικό του στο Ινστιτούτο Βιοϊατρικής Επιστήμης του ίδιου πανεπιστημίου.

Στην επιστημονική κοινότητα έχει διακριθεί κυρίως για τις μελέτες του πάνω στα λεγόμενα «brain machine interfaces», μηχανήματα που μετράνε την εγκεφαλική δραστηριότητα, με στόχο την ανάπτυξη νευροεμφυτευμάτων για ανθρώπους και πρωτεύοντα θηλαστικά.

Η δουλειά του έχει αναγνωριστεί από την επιθεώρηση του Τεχνολογικού Ινστιτούτου τηs Μασαχουσέτης (ΜΙΤ) ανάμεσα στις τοπ 10 αναπτυσσόμενες τεχνολογίες, ενώ ο ίδιος συγκαταλέχθηκε το 2004 στη λίστα με τους πενήντα κορυφαίους ηγέτες της τεχνολογίας από το επιστημονικό περιοδικό «Scientific American». Παράλληλα μετράει πολλές δημοσιεύσεις σε επιστημονικές επιθεωρήσεις, έχει εκδώσει αρκετά βιβλία -με τελευταίο το «Beyond Boundaries»- και έχει κατοχυρώσει τρεις τίτλους ευρεσιτεχνίας στην Αμερική.

Στις 5 Ιανουαρίου του 2011 ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ’ τον όρισε τακτικό μέλος της Ποντιφικής Ακαδημίας Επιστημών. Στον ελεύθερο χρόνο του του αρέσει να ακούει βραζιλιάνικη μουσική, ενώ δεν χάνει αγώνα της Σοδιεδάδ, της αγαπημένης του ποδοσφαιρικής ομάδας.

 via http://news.disabled.gr